Żarzenie szeregowe - Historia wersji

OTLamp: /* Seria U */

2012-09-07T22:12:01Z

Seria U

← poprzednia wersja		Wersja z 22:12, 7 wrz 2012
Linia 48:		Linia 48:
	* trioda-heksoda i trioda-heptoda: UCH4 (oktal); UCH5 (bocznostykowa); UCH11 (stalowa); [[UCH21]] (loktal) UCH41, UCH42, UCH43 (rimlock); [[UCH81]] (nowal); UCH171 (gnomowa);		* trioda-heksoda i trioda-heptoda: UCH4 (oktal); UCH5 (bocznostykowa); UCH11 (stalowa); [[UCH21]] (loktal) UCH41, UCH42, UCH43 (rimlock); [[UCH81]] (nowal); UCH171 (gnomowa);
	* podwójna trioda UKF: UCC84, [[UCC85]] (nowal);		* podwójna trioda UKF: UCC84, [[UCC85]] (nowal);
			* podwójna pentoda mocy: ULL80 (nowal);
	* wskaźniki dostrojenia: UM4, UM34, UM35, UM305 (oktal); UM11, UFM11 (stalowe); UM80, UM81, UM83, UM84, UM85 (nowal), UM171 (gnomowa).		* wskaźniki dostrojenia: UM4, UM34, UM35, UM305 (oktal); UM11, UFM11 (stalowe); UM80, UM81, UM83, UM84, UM85 (nowal), UM171 (gnomowa).

OTLamp: /* Seria U */

2012-09-07T21:58:14Z

Seria U

← poprzednia wersja		Wersja z 21:58, 7 wrz 2012
Linia 48:		Linia 48:
	* trioda-heksoda i trioda-heptoda: UCH4 (oktal); UCH5 (bocznostykowa); UCH11 (stalowa); [[UCH21]] (loktal) UCH41, UCH42, UCH43 (rimlock); [[UCH81]] (nowal); UCH171 (gnomowa);		* trioda-heksoda i trioda-heptoda: UCH4 (oktal); UCH5 (bocznostykowa); UCH11 (stalowa); [[UCH21]] (loktal) UCH41, UCH42, UCH43 (rimlock); [[UCH81]] (nowal); UCH171 (gnomowa);
	* podwójna trioda UKF: UCC84, [[UCC85]] (nowal);		* podwójna trioda UKF: UCC84, [[UCC85]] (nowal);
	* wskaźniki dostrojenia: UM4, UM34, UM35, UM305 (oktal); UM11 (~~stalowa~~); UM80, UM81, UM83, UM84, UM85 (nowal), UM171 (gnomowa).		* wskaźniki dostrojenia: UM4, UM34, UM35, UM305 (oktal); UM11, UFM11 (stalowe); UM80, UM81, UM83, UM84, UM85 (nowal), UM171 (gnomowa).

	=== Seria O ===		=== Seria O ===

OTLamp: /* Seria U */

2012-09-07T21:57:18Z

Seria U

← poprzednia wersja		Wersja z 21:57, 7 wrz 2012
Linia 34:		Linia 34:
	* diody detekcyjne: UB41 (rimlock); UAA11 (stalowa); [[UAA91]] (miniaturowa 7 nóżkowa); UAA171 (gnomowa);		* diody detekcyjne: UB41 (rimlock); UAA11 (stalowa); [[UAA91]] (miniaturowa 7 nóżkowa); UAA171 (gnomowa);
	* trioda: UC92 (miniaturowa 7 nóżkowa);		* trioda: UC92 (miniaturowa 7 nóżkowa);
	* pentody napięciowe (w tym selekody): UF5, UF6, UF10 (bocznostykowe); UF9 (oktal); UF11, UF14, UF15 (stalowe); UF21 (loktal); UF40, UF41, UF42, UF43 (rimlock); [[UF80]], [[UF85]], [[UF89]] (nowal); UF171, UF172, UF173, UF174, UF175 (gnomowe);		* pentody napięciowe (w tym selekody): UF5, UF6, UF10 (bocznostykowe); UF9 (oktal); UF11, UF14, UF15 (stalowe); UF21 (loktal); UF40, UF41, UF42, UF43 (rimlock); [[UF80]], [[UF85]], UF86, [[UF89]] (nowal); UF171, UF172, UF173, UF174, UF175 (gnomowe);
	* pentody mocy: UL1 (oktal); UL2 (bocznostykowa); UL11, UL12 (stalowe); UL21, UL71 (loktal); UL41, UL43, UL44, UL46 (rimlock); [[UL84]] (nowal); UL171 (gnomowa);		* pentody mocy: UL1 (oktal); UL2 (bocznostykowa); UL11, UL12 (stalowe); UL21, UL71 (loktal); UL41, UL43, UL44, UL46 (rimlock); [[UL84]] (nowal); UL171 (gnomowa);
	* heksody: UF8 (oktal); UH171 (gnomowa);		* heksody: UF8 (oktal); UH171 (gnomowa);

OTLamp: /* Serie L, X, Y */

2012-09-02T09:46:07Z

Serie L, X, Y

← poprzednia wersja		Wersja z 09:46, 2 wrz 2012
Linia 72:		Linia 72:

	=== Serie L, X, Y ===		=== Serie L, X, Y ===

			Serie L, X, Y to serie typowo telewizyjne wprowadzone najprawdopodobniej na początku lat 50. Serie L, Y posiadają prąd znamionowy wynoszący 450mA, natomiast seria X - 600mA. Były przeznaczone na rynek amerykański i japoński, w których to niższe napięcie sieci (117V) wymusiło zwiększenie prądu znamionowego celem umożliwienia żarzenia całej obsady lamp w jednym łańcuchu.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==

OTLamp: /* Seria H */

2012-08-30T07:59:12Z

Seria H

← poprzednia wersja		Wersja z 07:59, 30 sie 2012
Linia 69:		Linia 69:
	* trioda-heptoda: HCH81 (nowal);		* trioda-heptoda: HCH81 (nowal);
	* podwójna trioda: HCC85 (nowal);		* podwójna trioda: HCC85 (nowal);
	* wskaźniki dostrojenia: HM34 (oktal);HM71 (loktal); HM85 (nowal)		* wskaźniki dostrojenia: HM34 (oktal); HM71 (loktal); HM85 (nowal)

	=== Serie L, X, Y ===		=== Serie L, X, Y ===

OTLamp: /* Seria H */

2012-08-30T07:58:03Z

Seria H

← poprzednia wersja		Wersja z 07:58, 30 sie 2012
Linia 58:		Linia 58:

	=== Seria H ===		=== Seria H ===

			Lampy serii H:
			* prostownicza: HY90 (miniaturowa 7 nóżkowa);
			* duodiodioda detekcyjna: HAA91 (miniaturowa 7 nóżkowa);
			* pentody napięciowe (w tym selektody): HF85 (nowal); HF93, HF94 (miniaturowe 7 nóżkowe);
			* pentody mocy: HL84 (nowal); HL90, HL92, HL94 (miniaturowe 7 nóżkowe);
			* heptoda: HK90 (miniaturowa 7 nóżkowa);
			* duodioda-trioda: HBC90, HBC91 (miniaturowe 7 nóżkowe);
			* dioda-duodioda-trioda: HABC80 (nowal);
			* trioda-heptoda: HCH81 (nowal);
			* podwójna trioda: HCC85 (nowal);
			* wskaźniki dostrojenia: HM34 (oktal);HM71 (loktal); HM85 (nowal)

	=== Serie L, X, Y ===		=== Serie L, X, Y ===

OTLamp: /* Seria U */

2012-08-30T07:15:23Z

Seria U

← poprzednia wersja		Wersja z 07:15, 30 sie 2012
Linia 28:		Linia 28:
	=== Seria U ===		=== Seria U ===
	[[Plik:Lampy_U.png\|thumb\|Zdjęcie z artykułu prezentującego nowe lampy typu U (1940)<ref>''Fortschritte im Bau von Empfangs- und Sonderröhren'', Fortschritte der Funktechnik, tom V, Franckh'sche Verlagshandlung, Stuttgart 1940.</ref>.]]		[[Plik:Lampy_U.png\|thumb\|Zdjęcie z artykułu prezentującego nowe lampy typu U (1940)<ref>''Fortschritte im Bau von Empfangs- und Sonderröhren'', Fortschritte der Funktechnik, tom V, Franckh'sche Verlagshandlung, Stuttgart 1940.</ref>.]]
	Seria U pojawiła się w 1939 roku. Znamionowy prąd żarzenia wynoszący 100mA umożliwiał z jednej strony realizację prostego odbiornika bez nadmiernych strat mocy na elementach redukcyjnych, a z drugiej strony skonstruowanie luksusowej superheterodyny. Pierwsze lampy tej serii wprowadziła firma Telefunken (seria 11 z cokołem lamp stalowych). Philips planował uruchomienie konkurencyjnej loktalowej serii C (cokół o dziewięciu sztyftach), jednak zrezygnował z tego pomysłu i rok później wprowadził własną serię U z cokołem oktalowym. Niedługo potem (1941 rok) wprowadza jeszcze serię loktalową U, ale już z cokołem ośmiosztyftowym. Seria U ostatecznie więc wyparła serię C i utrzymała się niemal do końca panowania lamp elektronowych. Lampy tej serii ~~przed~~ były użyte w ogromnej liczbie uniwersalnych odbiorników radiowych, bardzo długo były stosowane również w Polsce.		Seria U pojawiła się w 1939 roku. Znamionowy prąd żarzenia wynoszący 100mA umożliwiał z jednej strony realizację prostego odbiornika bez nadmiernych strat mocy na elementach redukcyjnych, a z drugiej strony skonstruowanie luksusowej superheterodyny. Pierwsze lampy tej serii wprowadziła firma Telefunken (seria 11 z cokołem lamp stalowych). Philips planował uruchomienie konkurencyjnej loktalowej serii C (cokół o dziewięciu sztyftach), jednak zrezygnował z tego pomysłu i rok później wprowadził własną serię U z cokołem oktalowym. Niedługo potem (1941 rok) wprowadza jeszcze serię loktalową U, ale już z cokołem ośmiosztyftowym. Seria U ostatecznie więc wyparła serię C i utrzymała się niemal do końca panowania lamp elektronowych. Lampy tej serii były użyte w ogromnej liczbie uniwersalnych odbiorników radiowych, bardzo długo były stosowane również w Polsce.

	Lampy serii U:		Lampy serii U:

OTLamp: /* Seria U */

2012-08-30T07:14:28Z

Seria U

← poprzednia wersja		Wersja z 07:14, 30 sie 2012
Linia 28:		Linia 28:
	=== Seria U ===		=== Seria U ===
	[[Plik:Lampy_U.png\|thumb\|Zdjęcie z artykułu prezentującego nowe lampy typu U (1940)<ref>''Fortschritte im Bau von Empfangs- und Sonderröhren'', Fortschritte der Funktechnik, tom V, Franckh'sche Verlagshandlung, Stuttgart 1940.</ref>.]]		[[Plik:Lampy_U.png\|thumb\|Zdjęcie z artykułu prezentującego nowe lampy typu U (1940)<ref>''Fortschritte im Bau von Empfangs- und Sonderröhren'', Fortschritte der Funktechnik, tom V, Franckh'sche Verlagshandlung, Stuttgart 1940.</ref>.]]
	Seria U pojawiła się w 1939 roku. Znamionowy prąd żarzenia wynoszący 100mA umożliwiał z jednej strony realizację prostego odbiornika bez nadmiernych strat mocy na elementach redukcyjnych, a z drugiej strony skonstruowanie luksusowej superheterodyny. Pierwsze lampy tej serii wprowadziła firma Telefunken (seria 11 z cokołem lamp stalowych). Philips planował uruchomienie konkurencyjnej loktalowej serii C, jednak zrezygnował z tego pomysłu i rok później wprowadził własną serię U z cokołem ~~loktalowym~~. Seria U ostatecznie więc wyparła serię C i utrzymała się niemal do końca panowania lamp elektronowych. Lampy tej serii przed były użyte w ogromnej liczbie uniwersalnych odbiorników radiowych, bardzo długo były stosowane również w Polsce.		Seria U pojawiła się w 1939 roku. Znamionowy prąd żarzenia wynoszący 100mA umożliwiał z jednej strony realizację prostego odbiornika bez nadmiernych strat mocy na elementach redukcyjnych, a z drugiej strony skonstruowanie luksusowej superheterodyny. Pierwsze lampy tej serii wprowadziła firma Telefunken (seria 11 z cokołem lamp stalowych). Philips planował uruchomienie konkurencyjnej loktalowej serii C (cokół o dziewięciu sztyftach), jednak zrezygnował z tego pomysłu i rok później wprowadził własną serię U z cokołem oktalowym. Niedługo potem (1941 rok) wprowadza jeszcze serię loktalową U, ale już z cokołem ośmiosztyftowym. Seria U ostatecznie więc wyparła serię C i utrzymała się niemal do końca panowania lamp elektronowych. Lampy tej serii przed były użyte w ogromnej liczbie uniwersalnych odbiorników radiowych, bardzo długo były stosowane również w Polsce.

	Lampy serii U:		Lampy serii U:

Jasiu: /* Selekcjonowane lampy bateryjne */

2012-08-29T17:04:10Z

Selekcjonowane lampy bateryjne

← poprzednia wersja		Wersja z 17:04, 29 sie 2012
Linia 7:		Linia 7:
	=== Selekcjonowane lampy bateryjne ===		=== Selekcjonowane lampy bateryjne ===

	Pod koniec lat 20 zaczęto selekcjonować lampy bateryjne do zastosowań w odbiornikach zasilanych z sieci prądu stałego. Lampy te często miały dopisek na bańce "Serie", lub małą literkę s dodaną do typu (na przykład RE084s firmy Telefunken). Ze względu jednak na różnice w prądach znamionowych lamp tworzących zestaw do konkretnego odbiornika (lampy bateryjne były wytwarzane na konkretne, dość niewielkie napięcia żarzenia) często i tak wymagały dodatkowych bocznikujących oporników celem ustalenia właściwych warunków zasilania w łańcuchu żarzenia. Przykładem dość dobrze dobranego zestawu mogą być lampy zastosowane w jednoobwodowym odbiorniku Philips 930C. Zastosowano w nim dwie lampy B438 o parametrach żarzenia 4V 100mA, natomiast jako lampę głośnikową zastosowano lampę bateryjną z serii pięciowoltowej B543, której prąd żarzenia wynosi również 100mA. Do stabilizacji prądu Philips wprowadził odpowiedni bareter 1904 o prądzie znamionowym 100mA. Skrajnym przykładem może być natomiast jednoobwodowy odbiornik Geatron 4G firmy AEG. Zastosowano w nim dwa łańcuchy żarzenia: pierwszy dla lamp sygnałowych RE054 i RE084 wraz z równoległymi opornikami wyrównawczymi i 25W żarówką; oraz drugi dla lampy głośnikowej, którą była selekcjonowana trioda RE604 o prądzie żarzenia 600mA. Pobór mocy z sieci 220V tego prostego odbiornika wynosił 160W!		Pod koniec lat 20 zaczęto selekcjonować lampy bateryjne do zastosowań w odbiornikach zasilanych z sieci prądu stałego. Lampy te często miały dopisek na bańce "Serie", lub małą literkę s dodaną do typu (na przykład RE084s firmy Telefunken). Ze względu jednak na różnice w prądach znamionowych lamp tworzących zestaw do konkretnego odbiornika (lampy bateryjne były wytwarzane na konkretne, dość niewielkie napięcia żarzenia) często i tak wymagały dodatkowych bocznikujących oporników celem ustalenia właściwych warunków zasilania w łańcuchu żarzenia. Przykładem dość dobrze dobranego zestawu mogą być lampy zastosowane w jednoobwodowym odbiorniku Philips 930C. Zastosowano w nim dwie lampy B438 o parametrach żarzenia 4V 100mA, natomiast jako lampę głośnikową zastosowano lampę bateryjną z serii pięciowoltowej B543, której prąd żarzenia wynosi również 100mA. Do stabilizacji prądu Philips wprowadził odpowiedni [[bareter]] 1904 o prądzie znamionowym 100mA. Skrajnym przykładem może być natomiast jednoobwodowy odbiornik Geatron 4G firmy AEG. Zastosowano w nim dwa łańcuchy żarzenia: pierwszy dla lamp sygnałowych RE054 i RE084 wraz z równoległymi opornikami wyrównawczymi i 25W żarówką; oraz drugi dla lampy głośnikowej, którą była selekcjonowana trioda RE604 o prądzie żarzenia 600mA. Pobór mocy z sieci 220V tego prostego odbiornika wynosił 160W!

	=== Seria 180mA ===		=== Seria 180mA ===

OTLamp: /* Seria U */

2012-08-29T09:18:51Z

Seria U

← poprzednia wersja		Wersja z 09:18, 29 sie 2012
Linia 31:		Linia 31:

	Lampy serii U:		Lampy serii U:
	* prostownicze: UY1, [[UY1N]], UY31 (oktal); UY2, UY3, UY4 (bocznostykowe); UY11 (stalowa); UY21, UY22 (loktal); UY41, UY42 (rimlock); UYY53 (stalowa ~~10 nózkowa~~); UY82, UY85, UY89 (nowal); UY92 (miniaturowa 7 nóżkowa);		* prostownicze: UY1, [[UY1N]], UY31 (oktal); UY2, UY3, UY4 (bocznostykowe); UY11 (stalowa); UY21, UY22 (loktal); UY41, UY42 (rimlock); UYY53 (stalowa); UY82, UY85, UY89 (nowal); UY92 (miniaturowa 7 nóżkowa);
	* diody detekcyjne: UB41 (rimlock); UAA11 (stalowa); [[UAA91]] (miniaturowa 7 nóżkowa); UAA171 (gnomowa);		* diody detekcyjne: UB41 (rimlock); UAA11 (stalowa); [[UAA91]] (miniaturowa 7 nóżkowa); UAA171 (gnomowa);
	* trioda: UC92 (miniaturowa 7 nóżkowa);		* trioda: UC92 (miniaturowa 7 nóżkowa);