Detektor kryształkowy - Historia wersji

Jasiu: /* Historia odkrycia */

2012-07-29T21:22:07Z

Historia odkrycia

← poprzednia wersja		Wersja z 21:22, 29 lip 2012
Linia 12:		Linia 12:
	Rozwinięciem detektora kryształkowego jest dioda ostrzowa, masowo produkowana z germanu już w czasie II wojny światowej. Obecnie diody wykorzystujące złącze metal-półprzewodnik wytwarza się innymi metodami, noszą one nazwę diod Schottkiego.		Rozwinięciem detektora kryształkowego jest dioda ostrzowa, masowo produkowana z germanu już w czasie II wojny światowej. Obecnie diody wykorzystujące złącze metal-półprzewodnik wytwarza się innymi metodami, noszą one nazwę diod Schottkiego.

	Ciekawym że w polskiej literaturze radioamatorskiej jeszcze w latach 50 pisano, że przyczyny prostowania na złączu metal-półprzewodnik są jeszcze nieznane, choć było zupełnie inaczej, a na podstawie teoretycznego opisu budowano nowe przyrządy półprzewodnikowe<ref>Na przykład: ''Odbiorniki detektorowe'' inż. Adama Kosiarskiego, wydanie z 1952: "Do tej pory fizyka nie wyjaśniła jeszcze ostatecznie zagadnienia [...]". Tu następuje kilka propozycji, które przy ówczesnym stanie wiedzy, mocno już zaawansowanym, trudno sklasyfikować inaczej niż jako kuriozalne.</ref>.		Ciekawym faktem jest, że w polskiej literaturze radioamatorskiej jeszcze w latach 50 pisano, że przyczyny prostowania na złączu metal-półprzewodnik są jeszcze nieznane, choć było zupełnie inaczej, a na podstawie teoretycznego opisu budowano nowe przyrządy półprzewodnikowe<ref>Na przykład: ''Odbiorniki detektorowe'' inż. Adama Kosiarskiego, wydanie z 1952: "Do tej pory fizyka nie wyjaśniła jeszcze ostatecznie zagadnienia [...]". Tu następuje kilka propozycji, które przy ówczesnym stanie wiedzy, mocno już zaawansowanym, trudno sklasyfikować inaczej niż jako całkowicie kuriozalne.</ref>.

	== Zastosowania ==		== Zastosowania ==

Jasiu: /* Historia odkrycia */

2012-07-22T15:48:43Z

Historia odkrycia

← poprzednia wersja		Wersja z 15:48, 22 lip 2012
Linia 6:		Linia 6:
	Fakt prostowania na takim złączu odkrył Ferdinand Braun w 1874<ref>{{Książka \| nazwisko = Wróblewski \| imię = Andrzej Kajetan \| tytuł = Historia fizyki: od czasów najdawniejszych do współczesności \| data = 2006 \| wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN \| miejsce = Warszawa \| isbn = 83-01-14635-4 \| strony = 535 }}</ref>, co była jedną z przyczyn, dla których w 1909 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki<ref>[http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1909/braun-lecture.html Wykład Noblowski F. Brauna]</ref>.		Fakt prostowania na takim złączu odkrył Ferdinand Braun w 1874<ref>{{Książka \| nazwisko = Wróblewski \| imię = Andrzej Kajetan \| tytuł = Historia fizyki: od czasów najdawniejszych do współczesności \| data = 2006 \| wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN \| miejsce = Warszawa \| isbn = 83-01-14635-4 \| strony = 535 }}</ref>, co była jedną z przyczyn, dla których w 1909 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki<ref>[http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1909/braun-lecture.html Wykład Noblowski F. Brauna]</ref>.

	W 1906 Greenleaf Whittier Pickard otrzymał patent na prostownik ostrzowy z użyciem krzemu. W 1907 George W. Pierce ~~opublikowała~~ wyniki badań wielu złącz między metalami a półprzewodnikami, z których wiele miało właściwości prostujące.		W 1906 Greenleaf Whittier Pickard otrzymał patent na prostownik ostrzowy z użyciem krzemu. W 1907 George W. Pierce opublikował wyniki badań wielu złącz między metalami a półprzewodnikami, z których wiele miało właściwości prostujące.

	Teoretyczny opis procesów zachodzących na złączu zaproponował Walter Schottky w latach 20 XX w. Pełna teoria opisująca złącze została stworzona na przełomie lat 30 i 40 przez Schottkiego, Nevilla Francis Motta, Hansa Bethego i innych. Rozwinięcie teorii w latach 40 XX w. przez Williama Shockleya doprowadziło do zbudowania tranzystora ostrzowego.		Teoretyczny opis procesów zachodzących na złączu zaproponował Walter Schottky w latach 20 XX w. Pełna teoria opisująca złącze została stworzona na przełomie lat 30 i 40 przez Schottkiego, Nevilla Francis Motta, Hansa Bethego i innych. Rozwinięcie teorii w latach 40 XX w. przez Williama Shockleya doprowadziło do zbudowania tranzystora ostrzowego.

Oktoda: 1 wersja

2012-02-28T11:58:19Z

1 wersja

← poprzednia wersja		Wersja z 11:58, 28 lut 2012
(Brak różnic)

Jasiu: Użytkownik:Jasiu/brudnopis przeniesiono do Detektor kryształkowy

2011-06-20T19:29:13Z

Użytkownik:Jasiu/brudnopis przeniesiono do Detektor kryształkowy

Nowa strona

[[Plik:CatWhisker.jpg|thumb|250px|Detektor kryształkowy]]
'''Detektor kryształkowy''' to wczesna dioda półprzewodnikowa wykorzystująca złącze metal-półprzewodnik.

== Historia odkrycia ==
[[Plik:Krysztalek 0211.jpg|250px|thumb|Kryształki do detektorów.]]
Fakt prostowania na takim złączu odkrył Ferdinand Braun w 1874<ref>{{Książka | nazwisko = Wróblewski | imię = Andrzej Kajetan | tytuł = Historia fizyki: od czasów najdawniejszych do współczesności | data = 2006 | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce = Warszawa | isbn = 83-01-14635-4 | strony = 535 }}</ref>, co była jedną z przyczyn, dla których w 1909 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki<ref>[http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1909/braun-lecture.html Wykład Noblowski F. Brauna]</ref>.

W 1906 Greenleaf Whittier Pickard otrzymał patent na prostownik ostrzowy z użyciem krzemu. W 1907 George W. Pierce opublikowała wyniki badań wielu złącz między metalami a półprzewodnikami, z których wiele miało właściwości prostujące.

Teoretyczny opis procesów zachodzących na złączu zaproponował Walter Schottky w latach 20 XX w. Pełna teoria opisująca złącze została stworzona na przełomie lat 30 i 40 przez Schottkiego, Nevilla Francis Motta, Hansa Bethego i innych. Rozwinięcie teorii w latach 40 XX w. przez Williama Shockleya doprowadziło do zbudowania tranzystora ostrzowego.

Rozwinięciem detektora kryształkowego jest dioda ostrzowa, masowo produkowana z germanu już w czasie II wojny światowej. Obecnie diody wykorzystujące złącze metal-półprzewodnik wytwarza się innymi metodami, noszą one nazwę diod Schottkiego.

Ciekawym że w polskiej literaturze radioamatorskiej jeszcze w latach 50 pisano, że przyczyny prostowania na złączu metal-półprzewodnik są jeszcze nieznane, choć było zupełnie inaczej, a na podstawie teoretycznego opisu budowano nowe przyrządy półprzewodnikowe<ref>Na przykład: ''Odbiorniki detektorowe'' inż. Adama Kosiarskiego, wydanie z 1952: "Do tej pory fizyka nie wyjaśniła jeszcze ostatecznie zagadnienia [...]". Tu następuje kilka propozycji, które przy ówczesnym stanie wiedzy, mocno już zaawansowanym, trudno sklasyfikować inaczej niż jako kuriozalne.</ref>.

== Zastosowania ==

Detektor kryształkowy był pierwszym elementem półprzewodnikowym powszechnie stosowanym w technice. Wykorzystywano go jako element odbiorników radiowych służący do detekcji sygnałów [[Modulacja amplitudy|modulowanych amplitudowo]] (AM). Wykorzystywano głównie kryształy naturalnej galeny oraz kryształy syntetyczne.

Kryształ galeny pracował jako dioda niezbyt pewnie. Złącze powstawało w miejscu styku cienkiego drucika stalowego z kryształem. Drucik osadzony był w manipulatorze umożliwiającym dotykanie nim do różnych miejsc na powierzchni kryształu w poszukiwaniu najbardziej czułych punktów.

[[Plik:Radio_detefon_1.jpg|thumb|250px|Radioodbiornik kryształkowy Detefon.]]
Radioodbiornik kryształkowy nie wymagał zasilania, co było jego zaletą (całą energię odbiornik czerpał z odbieranych fal radiowych). Miał jednak niewielką czułość i był mało selektywny, wymagał dużej anteny i dobrego uziemienia. Detektory kryształkowe pojawiły się na początku XX wieku i były w powszechnym użyciu we wczesnych latach 20., później ich znaczenie systematycznie malało na rzecz układów wykonywanych na lampach. Spotykane były aż do wojny, a później sporadycznie, w najprostszych i najtańszych odbiornikach.

Odbiornikiem kryształkowym był popularny [[Detefon]] produkowany przez PWŁ – [[Państwową Wytwórnię Łączności]], później przez PZT – [[Państwowe Zakłady Tele- i Radiotechniczne]] od 1929 roku aż do wybuchu wojny.

== Zasada działania prostującego ==
By na złącze metal półprzewodnik miało charakter prostujący konieczne jest by:
# półprzewodnik był typu n, a praca wyjścia elektronów z metalu była większa niż z półprzewodnika, lub
# półprzewodnik był typu p, a praca wyjścia elektronów z metalu była mniejsza niż z półprzewodnika.
Inne kombinacje typu półprzewodnika i relacji pracy wyjścia dają złącza omowe, bez właściwości prostujących.
Zwykle wykorzystuje się pierwszą możliwość. Na złączu (zwanym czasem złączem Schottky'ego) dochodzi wtedy do utworzenia (w półprzewodniku) warstwy zubożonej w nośniki i bariery potencjałów (zwanej barierą Schottky'ego). Jeżeli zewnętrzne napięcie zostanie przyłożone tak, że zniesie tą barierę (+ do metalu), to popłynie prąd. Ta sama zasada działania dotyczy detektorów kryształkowych, ostrzowych diod germanowych (na przykład DOG55) i współczesnych diod Schottkiego (na przykład BAT54).

== Przypisy ==
<references/>

[[Kategoria:Półprzewodniki]]