Selektron - Historia wersji

Oktoda o 20:09, 20 gru 2012

2012-12-20T20:09:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:09, 20 gru 2012
Linia 16:		Linia 16:
	=== Tryby pracy ===		=== Tryby pracy ===
	* Odświeżanie. W trakcie normalnej pracy dwa zespoły drutów siatek były spolaryzowane lekko dodatnio, co pozwalało elektronom z katody dotrzeć do warstwy dielektryka. Na skutek zjawiska emisji wtórnej ładunek dielektryka był przy tym regenerowany.		* Odświeżanie. W trakcie normalnej pracy dwa zespoły drutów siatek były spolaryzowane lekko dodatnio, co pozwalało elektronom z katody dotrzeć do warstwy dielektryka. Na skutek zjawiska emisji wtórnej ładunek dielektryka był przy tym regenerowany.
	* Odczyt. By wybrać bit do odczytu jedynie ~~odpowiednia para~~ siatek ~~była~~ spolaryzowana dodatnio, cała reszta zaś ujemnie. Pozwalało to na przepływ strumienia elektronów do dielektryka tylko w jednym wybranym miejscu.		* Odczyt. By wybrać bit do odczytu jedynie dwie prostopadłe pary sąsiednich siatek były spolaryzowana dodatnio, cała reszta zaś ujemnie. Pozwalało to na przepływ strumienia elektronów do dielektryka tylko w jednym wybranym miejscu.
	* Zapis. Wybór bitu do zapisu odbywał się identycznie jak przy odczycie. Następnie do anody doprowadzano impuls napięcia, powodujący naładowanie się warstwy dielektryka w danym miejscu.		* Zapis. Wybór bitu do zapisu odbywał się identycznie jak przy odczycie. Następnie do anody doprowadzano impuls napięcia, powodujący naładowanie się warstwy dielektryka w danym miejscu.

Oktoda o 19:59, 20 gru 2012

2012-12-20T19:59:37Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:59, 20 gru 2012
Linia 1:		Linia 1:
			[[Plik:SelectronTube4096bit.jpg\|thumb\|right\|150px\|Selektron RCA o pojemności 4kb.]]
	'''Selectron''' to jedna z wczesnych [[lampa pamięciowa\|lamp pamięciowych]] opracowana w firmie RCA. Pierwsza wersja o pojemności 4kb nigdy nie osiągnęła przydatności do produkcji seryjnej. Wersja o pojemności 256 bitów została zastosowana tylko w jedynym komputerze, JOHNNIAC, jednym z najdłużej pracujących wczesnych komputerów. Posiadała ona fluoryzujące punkty, umożliwiający bezpośredni odczyt.		'''Selectron''' to jedna z wczesnych [[lampa pamięciowa\|lamp pamięciowych]] opracowana w firmie RCA. Pierwsza wersja o pojemności 4kb nigdy nie osiągnęła przydatności do produkcji seryjnej. Wersja o pojemności 256 bitów została zastosowana tylko w jedynym komputerze, JOHNNIAC, jednym z najdłużej pracujących wczesnych komputerów. Posiadała ona fluoryzujące punkty, umożliwiający bezpośredni odczyt.

	== Historia ==		== Historia ==
	~~[[Plik:SelectronTube4096bit.jpg\|thumb\|right\|150px\|Selektron RCA o pojemności 4kb.]]~~
	Prace nad Selektronem rozpoczęto w firmie RCA w 1946 na zlecenia von Neumanna, który poszukiwał pamięci do swojego komputera IAS. Zaprojektowana lampa o pojemności 4096 bitów okazała się na tyle trudna w produkcji, że nie uruchomiono produkcji seryjnej i w IAS zastosowano inne rozwiązanie ([[Lampa Williamsa\|Lampę Williamsa]]).		Prace nad Selektronem rozpoczęto w firmie RCA w 1946 na zlecenia von Neumanna, który poszukiwał pamięci do swojego komputera IAS. Zaprojektowana lampa o pojemności 4096 bitów okazała się na tyle trudna w produkcji, że nie uruchomiono produkcji seryjnej i w IAS zastosowano inne rozwiązanie ([[Lampa Williamsa\|Lampę Williamsa]]).

Linia 14:		Linia 14:
	Pierwszy selektron (4096 bitowy) posiadał pośrednio żarzoną katodę otoczoną dwoma zestawami siatek w postaci drutów. Pierwszu zestaw miał kształt otaczających katodę kół, drugi składał się z drutów równoległych do katody, tworzących cylinder. Cylindryczna anoda (składająca się z czerech segmentów) była od wewnątrz pokryta warstwą dielektryka, będącego właściwym medium pamiętającym. Poszczególne bity informacji były tworzone poprzez dyskretne obszary ładunku na tej warstwie.		Pierwszy selektron (4096 bitowy) posiadał pośrednio żarzoną katodę otoczoną dwoma zestawami siatek w postaci drutów. Pierwszu zestaw miał kształt otaczających katodę kół, drugi składał się z drutów równoległych do katody, tworzących cylinder. Cylindryczna anoda (składająca się z czerech segmentów) była od wewnątrz pokryta warstwą dielektryka, będącego właściwym medium pamiętającym. Poszczególne bity informacji były tworzone poprzez dyskretne obszary ładunku na tej warstwie.

	Tryby pracy.		=== Tryby pracy ===
	* Odświeżanie.		* Odświeżanie. W trakcie normalnej pracy dwa zespoły drutów siatek były spolaryzowane lekko dodatnio, co pozwalało elektronom z katody dotrzeć do warstwy dielektryka. Na skutek zjawiska emisji wtórnej ładunek dielektryka był przy tym regenerowany.
	* Odczyt.		* Odczyt. By wybrać bit do odczytu jedynie odpowiednia para siatek była spolaryzowana dodatnio, cała reszta zaś ujemnie. Pozwalało to na przepływ strumienia elektronów do dielektryka tylko w jednym wybranym miejscu.
	* Zapis.		* Zapis. Wybór bitu do zapisu odbywał się identycznie jak przy odczycie. Następnie do anody doprowadzano impuls napięcia, powodujący naładowanie się warstwy dielektryka w danym miejscu.

			=== Wersja produkcyjna ===
	Wprowadzony do produkcji selektron o mniejszej pojemności 256 bitów (w organizacji 128x2 bity) miał strukturę płaską<ref>Rajchman JA (1951) "The Selective Electrostatic Storage Tube", ''RCA Review'' '''12''' (1):53-97.</ref>. Składał się z dwóch zestawów dyskretnych "pikseli" pamiętających umieszczonych na prostokątnej anodzie oraz zestawu ośmiu katod. Dodatkowo zastosowano zielony luminofor, który umożliwiał bezpośredni odczyt stanu poszczególnych bitów pamiętanych przez lampę.		Wprowadzony do produkcji selektron o mniejszej pojemności 256 bitów (w organizacji 128x2 bity) miał strukturę płaską<ref>Rajchman JA (1951) "The Selective Electrostatic Storage Tube", ''RCA Review'' '''12''' (1):53-97.</ref>. Składał się z dwóch zestawów dyskretnych "pikseli" pamiętających umieszczonych na prostokątnej anodzie oraz zestawu ośmiu katod. Dodatkowo zastosowano zielony luminofor, który umożliwiał bezpośredni odczyt stanu poszczególnych bitów pamiętanych przez lampę.

Oktoda o 19:23, 20 gru 2012

2012-12-20T19:23:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:23, 20 gru 2012
Linia 7:		Linia 7:
	[[Plik:Johnniac.jpg\|thumb\|left\|200px\|Komputer JOHNNIAC firmy RAND.]]		[[Plik:Johnniac.jpg\|thumb\|left\|200px\|Komputer JOHNNIAC firmy RAND.]]
	[[Plik:Selectron tube p1270778.jpg\|thumb\|right\|150px\|Selektron RCA o pojemności 256b z punktami fluorescencyjnymi.]]		[[Plik:Selectron tube p1270778.jpg\|thumb\|right\|150px\|Selektron RCA o pojemności 256b z punktami fluorescencyjnymi.]]
	RCA jednak kontynuowała prace i zbudowała lampę o pojemności 256 bitów. W stosunku do współczesnych jej rozwiązań charakteryzowała się dużą szybkością i niezawodnością, była jednak bardzo droga (około 500$ sztuka), co spowodowało, że zastosowano ją tylko w jednym komputerze: JOHNNIAC firmy RAND Corporation. Konstrukcja selektronu szybko stała się przestarzała i podobnie jak inne lampy pamięciowe została zastąpiona przez magnetyczną pamięć rdzeniową.		RCA jednak kontynuowała prace i zbudowała lampę o pojemności 256 bitów. W stosunku do współczesnych jej rozwiązań charakteryzowała się dużą szybkością i niezawodnością, była jednak bardzo droga (około 500$ sztuka), co spowodowało, że zastosowano ją tylko w jednym komputerze: JOHNNIAC firmy RAND Corporation. Był to jeden z najdłużej pracujących wczesnych komputerów (od 1953 do 1966). Konstrukcja selektronu bardzo szybko stała się przestarzała i podobnie jak inne lampy pamięciowe została zastąpiona przez magnetyczną pamięć rdzeniową. Spotkało to również pamięć operacyjną JONNIACa (w 1955).

	{{Clear\|left}}		{{Clear\|left}}
Linia 13:		Linia 13:
	[[Plik:Selectron256Xsection.jpg\|thumb\|left\|300px\|Budowa selektronu.]]		[[Plik:Selectron256Xsection.jpg\|thumb\|left\|300px\|Budowa selektronu.]]
	Pierwszy selektron (4096 bitowy) posiadał pośrednio żarzoną katodę otoczoną dwoma zestawami siatek w postaci drutów. Pierwszu zestaw miał kształt otaczających katodę kół, drugi składał się z drutów równoległych do katody, tworzących cylinder. Cylindryczna anoda (składająca się z czerech segmentów) była od wewnątrz pokryta warstwą dielektryka, będącego właściwym medium pamiętającym. Poszczególne bity informacji były tworzone poprzez dyskretne obszary ładunku na tej warstwie.		Pierwszy selektron (4096 bitowy) posiadał pośrednio żarzoną katodę otoczoną dwoma zestawami siatek w postaci drutów. Pierwszu zestaw miał kształt otaczających katodę kół, drugi składał się z drutów równoległych do katody, tworzących cylinder. Cylindryczna anoda (składająca się z czerech segmentów) była od wewnątrz pokryta warstwą dielektryka, będącego właściwym medium pamiętającym. Poszczególne bity informacji były tworzone poprzez dyskretne obszary ładunku na tej warstwie.

			Tryby pracy.
			* Odświeżanie.
			* Odczyt.
			* Zapis.

			Wprowadzony do produkcji selektron o mniejszej pojemności 256 bitów (w organizacji 128x2 bity) miał strukturę płaską<ref>Rajchman JA (1951) "The Selective Electrostatic Storage Tube", ''RCA Review'' '''12''' (1):53-97.</ref>. Składał się z dwóch zestawów dyskretnych "pikseli" pamiętających umieszczonych na prostokątnej anodzie oraz zestawu ośmiu katod. Dodatkowo zastosowano zielony luminofor, który umożliwiał bezpośredni odczyt stanu poszczególnych bitów pamiętanych przez lampę.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==

Oktoda o 18:32, 20 gru 2012

2012-12-20T18:32:22Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:32, 20 gru 2012
Linia 7:		Linia 7:
	[[Plik:Johnniac.jpg\|thumb\|left\|200px\|Komputer JOHNNIAC firmy RAND.]]		[[Plik:Johnniac.jpg\|thumb\|left\|200px\|Komputer JOHNNIAC firmy RAND.]]
	[[Plik:Selectron tube p1270778.jpg\|thumb\|right\|150px\|Selektron RCA o pojemności 256b z punktami fluorescencyjnymi.]]		[[Plik:Selectron tube p1270778.jpg\|thumb\|right\|150px\|Selektron RCA o pojemności 256b z punktami fluorescencyjnymi.]]
	RCA jednak kontynuowała prace i zbudowała lampę o pojemności 256 bitów. W stosunku do współczesnych jej rozwiązań charakteryzowała się dużą szybkością i niezawodnością, była jednak bardzo droga (około 500$ sztuka), co spowodowało, że zastosowano ją tylko w jednym komputerze: JOHNNIAC firmy RAND Corporation. Konstrukcja ~~Selektronu~~ szybko stała się przestarzała i podobnie jak inne lampy pamięciowe została zastąpiona przez magnetyczną pamięć rdzeniową.		RCA jednak kontynuowała prace i zbudowała lampę o pojemności 256 bitów. W stosunku do współczesnych jej rozwiązań charakteryzowała się dużą szybkością i niezawodnością, była jednak bardzo droga (około 500$ sztuka), co spowodowało, że zastosowano ją tylko w jednym komputerze: JOHNNIAC firmy RAND Corporation. Konstrukcja selektronu szybko stała się przestarzała i podobnie jak inne lampy pamięciowe została zastąpiona przez magnetyczną pamięć rdzeniową.

	{{Clear\|left}}		{{Clear\|left}}
	== Budowa ==		== Budowa ==
	[[Plik:Selectron256Xsection.jpg\|thumb\|left\|300px\|Budowa selektronu.]]		[[Plik:Selectron256Xsection.jpg\|thumb\|left\|300px\|Budowa selektronu.]]
			Pierwszy selektron (4096 bitowy) posiadał pośrednio żarzoną katodę otoczoną dwoma zestawami siatek w postaci drutów. Pierwszu zestaw miał kształt otaczających katodę kół, drugi składał się z drutów równoległych do katody, tworzących cylinder. Cylindryczna anoda (składająca się z czerech segmentów) była od wewnątrz pokryta warstwą dielektryka, będącego właściwym medium pamiętającym. Poszczególne bity informacji były tworzone poprzez dyskretne obszary ładunku na tej warstwie.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==

Oktoda: .

2012-12-20T18:22:09Z

Nowa strona

'''Selectron''' to jedna z wczesnych [[lampa pamięciowa|lamp pamięciowych]] opracowana w firmie RCA. Pierwsza wersja o pojemności 4kb nigdy nie osiągnęła przydatności do produkcji seryjnej. Wersja o pojemności 256 bitów została zastosowana tylko w jedynym komputerze, JOHNNIAC, jednym z najdłużej pracujących wczesnych komputerów. Posiadała ona fluoryzujące punkty, umożliwiający bezpośredni odczyt.

== Historia ==
[[Plik:SelectronTube4096bit.jpg|thumb|right|150px|Selektron RCA o pojemności 4kb.]]
Prace nad Selektronem rozpoczęto w firmie RCA w 1946 na zlecenia von Neumanna, który poszukiwał pamięci do swojego komputera IAS. Zaprojektowana lampa o pojemności 4096 bitów okazała się na tyle trudna w produkcji, że nie uruchomiono produkcji seryjnej i w IAS zastosowano inne rozwiązanie ([[Lampa Williamsa|Lampę Williamsa]]).

[[Plik:Johnniac.jpg|thumb|left|200px|Komputer JOHNNIAC firmy RAND.]]
[[Plik:Selectron tube p1270778.jpg|thumb|right|150px|Selektron RCA o pojemności 256b z punktami fluorescencyjnymi.]]
RCA jednak kontynuowała prace i zbudowała lampę o pojemności 256 bitów. W stosunku do współczesnych jej rozwiązań charakteryzowała się dużą szybkością i niezawodnością, była jednak bardzo droga (około 500$ sztuka), co spowodowało, że zastosowano ją tylko w jednym komputerze: JOHNNIAC firmy RAND Corporation. Konstrukcja Selektronu szybko stała się przestarzała i podobnie jak inne lampy pamięciowe została zastąpiona przez magnetyczną pamięć rdzeniową.

{{Clear|left}}
== Budowa ==
[[Plik:Selectron256Xsection.jpg|thumb|left|300px|Budowa selektronu.]]

== Przypisy ==
<references/>

== Bibliografia ==
* Patent USA 2494670 Cylindrical 4096-bit Selectron
* Patent USA 2604606 Planar 256-bit Selectron

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.computer50.org/mark1/moore.school/selectron.html The Selectron]
* [http://www-db.stanford.edu/pub/voy/museum/pictures/display/2-1.htm Early Devices display: Memories]
* [http://www.RCASelectron.com History of the RCA Selectron]

[[Kategoria:Lampy specjalne]]