E130L

Z Oktoda
Wersja z dnia 18:58, 22 lis 2012 autorstwa Jasiu (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
E130L
Pentoda mocy
Żarzenie
pośrednie, równoległe
Uż 6.3 V
Iż 1,7 A
Parametry dopuszczalne
Pamax 27.5 W
Uamax 900 V
Uaiwmax 8 kV
Ikmax 300 mA
Us2max 250 V
Parametry charakterystyczne
Ua 250 V
Us2 180 V
Ia 100mA
Is2 4 mA
Sa 27.5 mA/V
Us1 -15.5 V
EL36 cok.png
<htmlet nocache="yes">Frank_begin</htmlet> value=E130L <htmlet nocache="yes">Frank_end</htmlet>
w katalogu Franka

E130L to pentoda mocy z cokołem oktalowym i wyprowadzeniem anody na górze bańki. Jest lampą w wykonaniu przemysłowo/wojskowym, o zwiększonej trwałości i niezawodności. Nie posiada wersji wersji "cywilnej".

Historia i zastosowania

Lampa E130L została wypuszczona przez firmę Philips w roku 1959. Posiadała bardzo duże nachylenie charakterystyki, przeznaczona była do pracy we wzmacniaczach szerokopasmowych, w szeregowych zasilaczach stabilizowanych, stopniach mocy.

Jej charakterystyki elektryczne zbliżone są do dużych lamp przeznaczonych do odchylania poziomego telewizorów, ale była ona przewidziana do pracy w urządzeniach profesjonalnych.

Odpowiedniki

  • 7534.

Właściwości i możliwości wykorzystania

Wzmacniacz SEPP o mocy 25W na lampach E130L[1].

E130L to dosyć rzadka i niegdyś droga lampa, ale upłynnianie zasobów wojskowych powoduje, że od czasu do czasu trafia się możliwość kupienia jej za stosunkowo umiarkowaną cenę.

Oprócz oczywistego zastosowania, jakim jest renowacja starego sprzętu (wchodziła na przykład w skład polskich zasilaczy laboratoryjnych wysokiego napięcia) możliwe jest jej wykorzystanie w stopniach mocy amatorskich wzmacniaczach akustycznych. Ze względu na niskie napięcie zasilania szczególnie dobrze nadaje się do szeregowych wzmacniaczy SEPP. Na dwóch lampach można zbudować pracujący w klasie AB przeciwsobny wysokosprawny wzmacniacz o mocy wyjściowej 60W.  

Przypisy

  1. Z Ratheiser, Ludwig; Röhren- und Transistorhandbuch, 1964 3. Auflage, Wien, Technischer Verlag Ing. Walter Erb.

Bibliografia

  1. Mikołajczyk Piotr, Paszkowski Bohdan: Electronic Universal Vade-mecum, WNT, Warszawa, 1964.

Linki zewnętrzne

  • Radiomuseum: [1].
Skróty oznaczeń używanych na Wiki Oktoda
  • μ - wzmocnienie napięciowe
  • μs2 - oddziaływanie napięciowe siatki drugiej
  • α - wskazanie wskaźnika dostrojenia
  • AM - modulacja amplitudy
  • ARCz - automatyczna regulacja częstotliwości
  • ARW - automatyczna regulacja wzmocnienia
  • Ia - prąd anody
  • Iaimax - maksymalny prąd anody w impulsie
  • Il - prąd ekranu
  • Is - prąd siatki
  • Is1 - prąd siatki pierwszej
  • Is2 - prąd siatki drugiej
  • Is3 - prąd siatki trzeciej
  • Is4 - prąd siatki czwartej
  • Iamax - maksymalny prąd anody
  • Ikmax - maksymalny prąd katody
  • Io - maksymalny prąd wyprostowany
  • Iż - prąd żarzenia
  • FM - modulacja częstotliwości
  • h - zniekształcenia nieliniowe
  • m.cz. - małej częstotliwości
  • Pamax - maksymalna moc strat w anodzie
  • p.cz. - pośredniej częstotliwości
  • Ps2max - maksymalna moc strat w siatce drugiej
  • Pwy -moc wyjściowa
  • ra - opór wewnętrzny
  • Ra - opór obwodu anodowego
  • Rk - rezystancja w katodzie
  • Rg - rezystancja w obwodzie siatki
  • Sa - nachylenie charakterystyki lampy
  • Ua - napięcie anody
  • Ua≈ - napięcie zmienne na anodzie
  • Uaiwmax - maksymalne wsteczne napięcie anody w impulsie
  • Uamax - maksymalne napięcie anody
  • Ub - napięcie zasilania
  • Ubmax - maksymalne napięcie zasilania
  • Ul - napięcie ekranu
  • Us - napięcie siatki
  • Us1 - napięcie siatki pierwszej
  • Us2 - napięcie siatki drugiej
  • Us2max - maksymalne napięcie siatki drugiej
  • Us3 - napięcie siatki trzeciej
  • Us4 - napięcie siatki czwartej
  • Utr - maksymalne napięcie prądu zmiennego
  • Uż - napięcie żarzenia
  • Uż-k - maksymalne napięcie między włóknem żarzenia a katodą