EL36 to pentoda mocy lub tetroda strumieniowa z cokołem oktalowym i wyprowadzeniem anody na górze bańki. Radziecki odpowiednik to 6П31С a wersję przeznaczoną do żarzenia w układzie szeregowym oznaczono PL36.
Części składowe tetrody strumieniowej EL36. Na dole od lewej: cokół z grzejnikiem, mikowy mostek mocujący elektrody, wyprowadzenie anody. U góry: katoda, siatka sterująca z mostkiem i radiatorami, siatka ekranująca, elektroda skupiająca, anoda.
Lampa została opracowana przez firmę Philips około roku 1955. Przeznaczona jest do stopni odchylania poziomego w telewizorach, oraz do przeciwsobnych wzmacniaczy mocy małej częstotliwości (Philips zbudował na nich między innymi mostkowy wzmacniacz 8122, wzmacniacz OTL AG9007 [1]oraz kultowe EL6415 i EL6425[2]). W telewizorach z żarzeniem szeregowym prądem 300 mA używano lampy PL36 (na przykład polski Szmaragd 902).
Lampy EL36 i PL36 zostały na początku lat 60 zastąpione bardzo podobnymi lampami EL500 i PL500 z cokołem magnoval.
EL36 nie należy mylić z wcześniejszą pentodą głośnikową, rzadką lampą firmy Mullard o tym samym oznaczeniu, będącą oktalowym odpowiednikiem bocznostykowej pentody EL6.
EL36 będzie się świetnie sprawować w przeciwsobnym wzmacniaczu małej częstotliwości. Ze względu na duże zniekształcenia jej przydatność do budowy akustycznego wzmacniacza SE jest niewielka. Natomiast włączona w układzie triody jest liniowa [3], ale uzyskana moc jest niewielka.
Przykładem innego wykorzystania są zasilacze stabilizowane [4][5]. W takim zastosowaniu korzystny jest stosunkowo niewielki spadek napięcia na lampie, charakterystyczny dla pentod odchylania poziomego.