V-640: Różnice pomiędzy wersjami

Z Oktoda
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „V-640 to analogowy multimetr produkowany w latach 70 i 80 przez zakłady Meratronik. == Dokumentacja == * [http://bee.mif.pg.gda.pl/ciasteczkowypotwor/Polskie%20mie...”)
 
 
(Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
V-640 to analogowy multimetr produkowany w latach 70 i 80 przez zakłady Meratronik.
V-640 to wskazówkowy multimetr produkowany w latach 70 i 80 przez zakłady Meratronik.
 
== Konstrukcja i właściwości ==
 
Ciekawą sprawą jest geneza konstrukcji miernika. Powszechnie panuje przekonanie, że był produkowany na licencji kanadyjskiej firmy ''Conway''. Pojawiają się również opinie, że była to polska konstrukcja, a jedynie w celach marketingowych sprzedawana na jako ''Conway Masteranger 639'' lub ''Marconi TF-2650 FET Multimeter''. Na korzyść tej drugiej hipotezy przemawia przestarzały układ elektroniczny miernika zbudowany w oparciu o elementy dyskretne - w krajach rozwiniętych stosowano już wtedy powszechnie scalone wzmacniacze operacyjne.
 
W stosunku do innych mierników uniwersalnych produkowanych w PRL V-640 posiadał wiele zalet - był stosunkowo precyzyjny, posiadał szerokie zakresy pomiarowe i duży opór wewnętrzny na zakresach woltomierza. Z powodu swoich zalet cieszył się dużym uznaniem i sympatią (nadal jest dosyć poszukiwany przez radioamatorów). Nie był też wolny od wad - największą z nich była zawodność: w trakcie intensywnego używania psuł się przełącznik zakresów, przy przeciążeniu często ulegały uszkodzeniu słabo zabezpieczone obwody wejściowe.
 
Za granicą miernik V-640 nie zdobył popularności, mimo że jak na zachodnie rynki był raczej tani (w 1972 roku kosztował w USA 180$). W stosunku do zachodnich standardów był już przestarzały - w laboratoriach wchodziły w użycie mierniki cyfrowe sprzęgnięte z systemami minikomputerowymi (interfejs HPIB, późniejszy IEEE-488, opracowano przy końcu lat 60), a do prac serwisowych V-640 był raczej zbyt delikatny i awaryjny.


== Dokumentacja ==
== Dokumentacja ==
Linia 9: Linia 17:
* [http://bee.mif.pg.gda.pl/ciasteczkowypotwor/Polskie%20mierniki/V640_TECHN.djvu Opis techniczny].  
* [http://bee.mif.pg.gda.pl/ciasteczkowypotwor/Polskie%20mierniki/V640_TECHN.djvu Opis techniczny].  
* [http://bee.mif.pg.gda.pl/ciasteczkowypotwor/Polskie%20mierniki/moje_skany/V640.pdf Instrukcja obsługi, dobra jakość!]
* [http://bee.mif.pg.gda.pl/ciasteczkowypotwor/Polskie%20mierniki/moje_skany/V640.pdf Instrukcja obsługi, dobra jakość!]


== Zdjęcia ==
== Zdjęcia ==

Aktualna wersja na dzień 22:36, 22 lip 2014

V-640 to wskazówkowy multimetr produkowany w latach 70 i 80 przez zakłady Meratronik.

Konstrukcja i właściwości

Ciekawą sprawą jest geneza konstrukcji miernika. Powszechnie panuje przekonanie, że był produkowany na licencji kanadyjskiej firmy Conway. Pojawiają się również opinie, że była to polska konstrukcja, a jedynie w celach marketingowych sprzedawana na jako Conway Masteranger 639 lub Marconi TF-2650 FET Multimeter. Na korzyść tej drugiej hipotezy przemawia przestarzały układ elektroniczny miernika zbudowany w oparciu o elementy dyskretne - w krajach rozwiniętych stosowano już wtedy powszechnie scalone wzmacniacze operacyjne.

W stosunku do innych mierników uniwersalnych produkowanych w PRL V-640 posiadał wiele zalet - był stosunkowo precyzyjny, posiadał szerokie zakresy pomiarowe i duży opór wewnętrzny na zakresach woltomierza. Z powodu swoich zalet cieszył się dużym uznaniem i sympatią (nadal jest dosyć poszukiwany przez radioamatorów). Nie był też wolny od wad - największą z nich była zawodność: w trakcie intensywnego używania psuł się przełącznik zakresów, przy przeciążeniu często ulegały uszkodzeniu słabo zabezpieczone obwody wejściowe.

Za granicą miernik V-640 nie zdobył popularności, mimo że jak na zachodnie rynki był raczej tani (w 1972 roku kosztował w USA 180$). W stosunku do zachodnich standardów był już przestarzały - w laboratoriach wchodziły w użycie mierniki cyfrowe sprzęgnięte z systemami minikomputerowymi (interfejs HPIB, późniejszy IEEE-488, opracowano przy końcu lat 60), a do prac serwisowych V-640 był raczej zbyt delikatny i awaryjny.

Dokumentacja

Zdjęcia